Estes días morreu xente que nunca morrera, como di o que para algúns é chiste é para outros algo máis. Sara Montiel, ou o máis preto que España estivo a piques de ter e non tivo de todo: unha estrela no firmamento de Hollywood, como Suecia con Greta Garbo ou Ingrid Bergman, Hungría con Eva e Zsa Zsa Gabor, Italia con Sofía Loren e Brasil con Carmen Miranda (que en realidade naceu portuguesa, preto de Porto). Margaret Thatcher, o elemento forte da parella Maggie-Reagan que instaurou o de “a chorar á casa cuna” na economía mundial; a primeira muller que gobernou unha potencia occidental e a primeira que desmentiu a teoría de que iso suporía apostar por outro tipo de valores, por outro xeito de desempeñar o poder (e se a escusa é que tivo que gobernar como un home, penso que Angela Merkel é unha contraproba á teoría). E por último, José Luis Sampedro, un economista que usou os seus coñecementos para tentar mellorar a vida dos demais e non como escada para subir el e para que outros garden cartos no celeiro.

Seguir lendo »