Xull 28 2006
EL (o outro)
Discrepaba un tanto do que dixo Touriño de Óscar Pereiro, de que era un exemplo para os nenos. Un deportista, un músico, un actor poden ser estupendos e divinos no seu, e uns monstros como persoas. Mesmo os escritores (no que coincido con Chesterton, un dos meus literatos preferidos, é nos aspectos que menos me gustan da miña personalidade).
Empecei a discrepar menos desde que houbo a polémica sobre a súa camiseta (xa saben, se era un idiota que se puña as camisetas sen mirar para elas, ou era un deportista parvo por atreverse a manifestar opinións)
“El corredor gallego siempre se ha distinguido por su sencillez y modestia en las declaraciones y nunca había protagonizado ninguna polémica de ningún tipo, con lo que sorprende la prenda utilizada ayer durante su homenaje.
La cuestión queda en el aire: En plena guerra del Líbano, con una lluvía de misiles volando por todas partes, ¿Sería una estrategia comercial de la marca que patrocina a Pereiro? o bien, ¿Fue el propio Óscar el que eligió la camiseta consciente del mensaje que lanzaba?”
Agora, despois do rebumbio do seu posible ascenso como ganador, o contraste entre a súa actitude e o pensamento único mediático, discrepo aínda menos
o 29 de Xullo, 2006 ás 6:45 am
mi madriña o de antena 3!! Os tópicos de novo. Aiiii, co que eu gosto dos chinchos.
E Chesterton, pois nada, que neso son eu o que coincido con vostede, é insuperable nesas tramas alucinantes. “O home que foi xoves” é a miña preferida, a algún dos relatos do Padre Brown.
o 29 de Xullo, 2006 ás 3:13 pm
Discrepancias fóra! Un 10 para Pereiro! Un tipo con dignidade neste mundo ruin.
As cousas non son o que eran.A dereita española máis radical,hoxe representada por Aznar, racha cunha longa tradición xudeofóbica e antiamericana.O que dan de si 10000 euros ó mes e unha foto mal enfocada. Pola súa banda os vellos progres por fin asimilaron a morte de Stalin e o seu réxime,pero agora seica teñen a Taricq Ramadan como referente. O mundo cambia e non sempre para millor.
o 1 de Agosto, 2006 ás 1:31 pm
Pois non entendo que cal é a mensaxe que Pereiro quixo lanzar máis lá de opoñerse á guerra. ¿Quen son os que non teñen que lanzar misiles? ¿Os Israelíes ou os do Partido de Deus? Supoño que os dous. Entón non lle vexo eu o “mollarse” por ningures.
E a ti, tampouco che entendo as conclusións que quitas do asunto “Agora, despois do rebumbio do seu posible ascenso como ganador, o contraste entre a súa actitude e o pensamento único mediático, discrepo aínda menos”
E xa que estamos, a ver si te explicas un pouco millor porque non entendo ren disto:”(no que coincido con Chesterton, un dos meus literatos preferidos, é nos aspectos que menos me gustan da miña personalidade).”
o 1 de Agosto, 2006 ás 4:54 pm
En canto ó primeiro: eu tampouco, pero é o que hai
En canto ó último:
Pódeche gustar a obra de alguén, e non che gustar alguén. Exemplo:
1.-Gustame a literatura de Chesterton
2.- Hai cousas do que Chesterton pensa que me gustan, e outras que non.
3.- As que me gustan, non me gusta moito que me gusten.
De todas formas, síntoo, o 28 de xullo non debeu ser dos meus mellores días.
o 22 de Agosto, 2006 ás 10:06 pm
Cada un ten as súas ideas e paréceme perfecto que haxa deportistas con algo dentro dos miolos. Expresar a túas ideas non é falta de humildade, senón de compromiso contigo mesmo aínda que iso te expoña á crítica. Eu prefiro un deportista con ideas, compártaas ou non, que un deportista light (si-bueno-no).