si home si » 2006

A ver se alguen sabe por que me andan retirando o bonito escudo norcoreano (ver post anterior), e se a todo o mundo, cando clica na fonte orixinal do escudo, lle sae isto

¿Hai precedentes de que a contemplación do escudo provoque a conversión ó marxismo-leninismo pensamento juche?

Comentarios (9)

Nov 17 2006

Korea (do Norte)

Categoría: Xeral — sihomesi @ 5:12 pm

Korea (a do Norte) ten unha chea de detractores, pero tamén defensores.

Entre estes, na Korea Friendship Association, hainos galegos.

Desde logo, a teor do escudo nacional coreano, únenos a producción hidroeléctrica. A ver cando a White House toma nota e fai o mesmo.

Comentarios (8)

Nov 16 2006

Prestige?, que Prestige?

Categoría: Si home si — sihomesi @ 6:35 am

Pasaron catro anos, que non é nada, e a impresión que teño é que moitos terían que facer un esforzo de memoria se lle fixeran esa pregunta e medias entre a efeméride e o interrogatorio policial: ¿onde estaba Vd. o día…? Eu teño a vantaxe de, sen saír do ordenador e sen entrar sequera en internet, recordar que a estas horas os de Muxía, en lugar de mirar o periódico estaban a ver, asombrados, o mar negro. Era sábado e ó día seguinte nunca tanta xente se xuntou aló, quitado para a Virxe da Barca. Pero tíveno que mirar.

Igual que o mar se encargou de lavar a súa cara, parece que non queda rastro visible de toda a que se montou daquela, que si recordamos que foi ben gorda. A clase política pasou de puntas sobre o asunto. Uns probable e comprensiblemente para que non lle recorden unha etapa que non foi precisamente das máis brillantes, e para non ter que dar as explicacións que daquela non deron (de devolver medallas, nin falamos). Os outros, posible e incomprensiblemente, ou por un complexo de culpa de non ter ganado as eleccións municipais seguintes ou para evitar a comparación cos incendios. Mesmo os medios de comunicación, tan entusiastas sempre de producir noticias co calendario e co arquivo, fixeron apenas algo máis que soprar catro veliñas. Nin sequera se tocou o agradecido recurso “¿que foi de?”, con heroes daquela como o capitán Serafín, o delegado De Mesa, os conselleiros Cuiña/Del Álamo, os ministros Matas/Cañete/Cascos e o voluntario catalán aquel. Ninguén asomou o fociño, e supoño que non foi porque se negaran. Unicamente teiman o entón conselleiro López Veiga e o sector irredento de Nunca Máis, empeñado un na defensa do pasado e os outros na do futuro. Polo demais, nada. Fenómenos tan extraordinarios e emocionantes como o dos voluntarios ou o dos nenos da cadea humana pola costa, en calquera sociedade, moderna ou tradicional, deberían ter producido unha épica ou unha lírica. Desgraciadamente, o único fenómeno que pareceu engancharse á nosa idiosincrasia é o de poñer a man. Como recordarán todos –e moitos botarán de menos- houbera unha celeridade nunca vista en decretar indemnizacións. “Foi porque se non se acredita un dano, o Fondo Internacional non paga, non se fixo para tapar bocas”, díxome un daquela responsable, ó que lle recoñezo a boa intención, se el me recoñece que ademais tapou bocas. O caso é que aqueles cartos que o daquela presidente intermitente Fraga dixo traer no peto eran un adianto dunhas indemnizacións que, en certa medida, correrían a cargo do fondo internacional de tapar estes asuntos (FIDAC). Agora reclámanse axudas con tanta insistencia – e a min paréceme que con parecido dereito- como os que piden nas portas das igrexas. Polos incendios, polas cheas, pola acción combinada do lume e a auga sobre o aire e a terra ou viceversa. Adobiase o drama para os impresionables responsables informativos madrileños, ou amágase con denuncias xudiciais mirabólicas, e a autoridade saca a chequeira. Agora sei porque non prendeu a épica ou a lírica dos voluntarios ou dos rapaces. Fixérono de balde.

(LA OPINIÓN, xoves, 16 de novembro de 06)

Comentarios (2)

Nov 13 2006

Galeguización imparable

Categoría: Matrix Press — sihomesi @ 2:05 am

Gracias ás novas tecnoloxías, a introducción e consolidación do noso idioma vai like a moto. Afecta ata á conselleira María José Rubio, segundo as previsións dunha coñecida axencia de noticias.

Comentarios (4)

Nov 08 2006

O exemplo EEUU

Categoría: Si home si — sihomesi @ 3:45 pm

Michael Moore, ese gordo da gorra que fai uns documentais tan sarcásticos, mandoume antonte un email (a min e a todos os que se apunten na súa páxina web) especificando cinco razóns para votar nas eleccións á Cámara de Representantes dos EEUU. Cinco que se resumían nunha: este é un referéndum sobre Bush. “Non importa quen é este ou aquel candidato. Vd sabe que son todos máis ou menos iguais, uns mellores ca outros, pero… por favor: son quen son. Para votar a favor da guerra, vote polos republicanos, para votar contra a guerra, vote ós demócratas”. Foi lelo –como puiden, que estaba en inglés- e sacar a conclusión de que deberiamos importar algúns usos electorais USA.

Rick Santorum (sic), candidato republicano ultraconservador , and family, na rolda de prensa da noite electoral no que parece ser o seu cuartel xeral-igrexa particular. (Vía escolar.net)

O de Moore non parece un argumento moi sutil, desde logo, pero aínda así debeu ser efectivo, ou a maioría dos electores pensaban o mesmo (ou mandou unha chea de emails), porque ganaron os demócratas, fosen quen fosen os candidatos. E sería de agradecer que aquí fosemos por aí, por moito que a tendencia sexa a contraria, e numerosos líderes de opinión se mostren cada dous por tres favorables ás listas electorais abertas e reclamen a valoración individual dos candidatos. Habida conta de que os elixidos son quen son –en expresión de Moore, non miña-, por que non votar en base ás cuestións de fondo, como estas: ¿os Gobernos deberían ocuparse de gobernar ou de preocuparse de que non se metan con eles?, ¿paga a pena ter centrada media profesión periodística e dous tercios da carreira xudicial no conto do ácido bórico ou cambiamos de argumento narrativo?, ¿os casos de Ronaldo e Raúl están merecendo a atención debida nesta sociedade desprovista de valores e presidida pola indiferencia?, ¿teñen dereito os cataláns a votar a Carod?, ¿os xornalistas afectados –non directa, pero si profundamente- polas catástrofes, teríamos ou non dereito a algún tipo de axuda oficial ou subvención?

Hai outro uso USA que se debería importar, que é o da publicidade negativa. Hai dous anos, de cada 11 dólares gastados en propaganda electoral, seis foron para anuncios positivos (que, como suporán, son os de sempre e cinco para os negativos (son os que lle chaman de todo ó contrario e non os poden promover os candidatos, pero si os partidos). Nestas eleccións, a porcentaxe do gasto foron dez dólares para os negativos, como un no que se acusaba a un fiscal demócrata de chamar a unha liña erótica. Resultou que era o mesmo número, quitado un díxito, dunha oficina xudicial, e a chamada non a fixera el, pero como explicou un dirixente do Partido Republicano, “para contrarrestar a unha chea de candidatos demócratas insignificantes que falan de temas de alcance nacional e repiten todos o mesmo, a mellor forma de responder é marcando contrastes e ofrecendo ós votantes opcións reais”. Imaxinen por un momento o xogo que pode dar aquí o de marcar contrastes (por non falar das opcións reais) contra os tipos insignificantes que propoñen cuestións de alcance nacional. Aínda que o que máis envexo son reaccións como a do portavoz de Bush cando lle preguntaron polos resultados: “non foron como para dar unha palmada na frente”.

(LA OPINIÓN, xoves 9 de outubro de 2006)

PD.- Outro uso a importar: Neil Young strikes again

Comentarios (9)

Nov 03 2006

Barbas de veciños

Categoría: Xeral — sihomesi @ 4:00 pm

O xuizo a Soziedad Alkohólica é tan delirante que ata parece unha estratexia de promoción. Despois de ver como entenden o seu traballo algúns fiscais, a modo cos videos que andan por aí. A ver se alguén denuncia a Ozzy Osburn por maltrato ós morcegos…

Comentarios (9)

Seguinte páxina »

L	M	M	X	V	S	D
« Out				Dec »
		1	2	3	4	5
6	7	8	9	10	11	12
13	14	15	16	17	18	19
20	21	22	23	24	25	26
27	28	29	30