Nov 25 2006
Pasmando
<p class=\"Escrito\">Desde logo, que mundos tan diferentes e que concepcións da vida tan distintas se dan en lugares tan próximos e co mesmo cuberto político administrativo. Refírome a que visións tan distintas hai en Madrid e aquí de aspectos esenciais do ser humano como a lealdade, a coherencia e que prezo estamos dispostos a pagar, ou a poñernos a nós, para conseguir o que queremos. Todo isto, a conto da biografía autorizada de Esperanza Aguirre.</p> <a id=\"more-352\"></a> <p class=\"Escrito\"> O libro chámase <em>La presidenta, </em>título que en Madrid é dabondo explicativo, e aquí induciría a pensar se a protagonista sería Dolores Villarino. Esa é a primeira diferencia. A segunda é que a quen lle interesa a vida –e sen saber como acaba- dunha presidenta autonómica. Xa sei que biografías de Fraga hai varias, pero é porque ten varios perfís, e porque si se fixera unha soa, ocuparía tanto como as guías telefónicas de Madrid e Barcelona xuntas. Por riba é unha presidenta autonómica uniprovincial. Poucas biografías se venderían aquí de Salvador Fernández Moreda ou Rafael Louzán, nin siquera de Cacharro ou Baltar (falo de biografías autorizadas, claro). É certo que de Paco Vázquez se publicaran dúas e outra de Augusto César Lendoiro cando era o seu rival, pero foi que a autorizada saíu para contrarrestar a non autorizada, e a de Lendoiro para contrarrestar as outras dúas. Entón (e levamos tres diferencias) é que os medios de Madrid dan promocionado unha biografía dun alto cargo de segunda fila, polo método de enfrontala cun cargo medianamente alto como o alcalde de Madrid. O máis relevante –e quizais o único- do libro é a critica de Esperanza Aguirre a Alberto Ruiz Gallardón porque, logo dunha sondaxe que fixo –Gallardón- e da que saíu que resultaba que os madrileños eran de esquerdas, el quería quedar de progre e que ela quedara como unha rancia. </p> <p class=\"Escrito\"> Agora, entre nós, ¿pódeselle chamar polémica a ese díxome díxome <a target=\"_self\" href=\"http://www.elpais.com/articulo/espana/elpepuesp/20061124elpepunac_1/Tes\">pataqueiradas </a>de patio de veciños? Aquí un conselleiro dixo doutro que se fixera rico co cargo, e non pasou nada. E de presidentes provinciais mal levados con alcaldes, que lles van contar ós de Ourense. Enténdaseme, non é cuestión de Madrid ou non Madrid.<br /><img border=\"0\" src=\"http://images.google.es/images?q=tbn:QP1QqlalkHbXlM:http://www.elplural.com/media/0000004500/0000004837.jpg\" />Tamén pasa en Barcelona, onde se acaba de alporizar a clase política toda polo <a href=\"http://www.google.es/url?sa=t&ct=res&cd=1&url=http%3A%2F%2Fwww.elperiodico.com%2Fdefault.asp%3Fidpublicacio_PK%3D46%26idioma%3DCAS%26idnoticia_PK%3D357943%26idseccio_PK%3D1008&ei=a0poRaOjNYvO-gKorfyZDw&usg=__OkFRPizWzu53vAVgrm2w_DdL_rI=&sig2=pFg-2IGs5blxtZxIwr8t3Q\" target=\"_self\">pasado </a>do líder de Ciutadans, Albert Rivera. Rivera (nada que ver cos Hijos de Rivera de Estrella Galicia, nin co Primo de Rivera da Avenida) chegou ó Parlamento catalán con dous dos seus cunha campaña na que saía en bolas, en sinal de que non tiña nada que agachar, ó revés do que todos pensamos que pasa cos políticos en xeral. E <a href=\"http://periodistas21.blogspot.com/2006/11/ciutadans-quiere-matar-al-mensajero.html\" target=\"_self\">resulta </a>que <a href=\"http://periodismoincendiario.blogspot.com/2006/11/por-qu-minti-albert-rivera.html\" target=\"_self\">si que tiña</a> –como todo o mundo, políticos ou bombeiros- e era que ata meses antes de presentarse estaba máis ou menos <a target=\"_self\" href=\"http://images.google.es/images?q=tbn:15SFuqSwArf1OM:http://www.estrelladigital.es/061123/fotos%255CEsp%255C23rivera.jpg\">afiliado </a>ó PP. Tamaña sorpresa e novidade sae a todo trapo na prensa catalana e non catalana, e aquí o caso dun alcalde de Coalición Galega que seguía sendo militante do PP é tan habitual e tan pouco relevante que nin siquera dou atopado onde o lin. </p> <p class=\"Escrito\"> A verdade, por aí fóra pasman con cada cousa... </p> <p class=\"Escrito\"><em>(<strong>LA OPINIÓN</strong>, sábado, 25 de novembro de 06)</em> <br /> </p>
o 1 de Decembro, 2006 ás 5:15 pm
Home, eu non sei se lle vale como mostra, pero no meu pobo (Chantada) nunha moción de censura no ano 95 o candidato dos independentes que apoiaba ao PP confesou que, a pesar de levar cinco anos amolando ao partido, nunca deixara de pagar a cuota de afiliación e remitiuse aos recibos bancarios (tampouco seica nunca o expulsaran).
Tamén é verdade que alguén lle chamou a atención ao dicirlle que no PP non facía falta pagar a cuota.
“Outro si” compañeiro do mesmo que ía nas listas de Coalición Galega ao Parlamento Galego, cando lle tocou reemplazar a Celestino Torres (que dimitiu para presentarse á alcaldía de Monforte) pasouse ao PP sen paso previo ningún e meteuse na comisión de Pesca, que aos de Chantada quédanos moi a man.
Pódolle dar se quere os nomes para que busque, pero un deles aínda nos segue “amenizando” os Plenos, aínda que eso si, nun lugar menos preferente e sen facer gala da verborrea á que nos tiña acostumados.
Un saúdo.
o 2 de Decembro, 2006 ás 12:09 am
Supoño que son partidarios do machinismo-leninismo, en concreto da liña de pensamento ANtonio Machin que aseguraba que se podía querer a dous partidos á vez, e non estar louco…
o 2 de Decembro, 2006 ás 8:08 pm
Élle certo. A frase máis ocurrente que lle escoitei dicir ao susodito (e escoiteille varias), a conto dos seus desvarios continuos foille: “Nada es verdad o mentira, todo depende del crital con que se mira”. E quedouse tan pancho.
o 3 de Decembro, 2006 ás 3:59 pm
Ese personaxe quedou tan pancho e ainda ten mais que dicir, Manuel. Asi que opino que non “gastes pólvora en salvas” e traballemos para deixar a esta xente fora do concello e co cú o aire.
o 3 de Decembro, 2006 ás 4:23 pm
Non me lembraba do “pólvora en salvas”; outra ocurrencia daquela moción de censura, cando Fernando Varela lle reprochou a súa actitude con moita vehemencia e pouco resultado.