Sabía quen era Victoria, pero non a coñecía, ata que un día comezou a comentar os meus artigos en Xornal, e animeina a que publicara ela tamén. Logo, foi das primeiras en participar aquí. Era emocionante vela chea de ánimo, cando moitos dos seus compañeiros de xeración mudaron a a denuncia das inxustizas pola petición da carta de viños (nos mellores casos).  Ata hai medio ano, en que fun á Cámara de Comercio a unha rolda de prensa dunha delegación de Cabo Verde, e me atopei con ela, ou ela me atopou a min, non a vin en persoa. Probablemente é a primeira persoa da miña libreta de direccións que morre. Tentarei procurar e gardar os seus emails, ademais do seu recordo.