Arquivo: Setembro, 2007
A caducidade das mentiras
Felipe e eu
Gran Semana da Mobilidade
A maioría dos cidadáns, alomenos os que vivimos nas cidades tirando a grandes segundo a escala galega, vimos de disfrutar da Semana da Mobilidade que celebran os concellos seguindo algún tipo de consigna mundial. Igual que as outras Semanas, as que organizan os comercios, esta é unha oportunidade para facerse con novidades. E igual que as demais Semanas, trátase fundamentalmente de propaganda.
Solbes apoia a Táboas
A conselleira de Vivenda, Teresa Táboas, advertiu que as subvencións ós alugueres podían ser un tiro pola culata, en base ás experiencias que houbo en Galicia, e independentemente de que é a Xunta quen ten as competencias en vivenda. Curiosamente, Solbes opinaba o mesmo hai un ano (sobre os tiros pola culata, non sobre as competencias):
Nosotros pensamos que el problema del alquiler no es tanto un problema de demanda como de oferta y pensamos, que por lo tanto, hay que ayudar a que haya más viviendas en alquiler. En ese sentido, en el Plan de Vivienda hay un apoyo importante al oferente de alquiler, incluyendo las sociedades que vayan a trabajar en el sector inmobiliario con viviendas de alquiler. De acuerdo con nuestro análisis económico, la subvención al inquilino se traslada a incremento de precios automáticamente y, por lo tanto, pensamos que, mientras no nos demuestren lo contrario, es una medida que tiene un impacto, digamos, muy poco efectivo y que, al final, lo que sirve es para aumentar los precios en vez de para bajarlos”.
Moncloa, 31 de marzo de 2006
Aclarado o apoio a priori de Solbes ás teses nacionalistas, o que hai que dilucidar é se o cheque-Chacón é o mesmo que o cheque-Trujillo, como desvelou EL PAIS, que facía Solbes que non se opoñía? Ou non son o mesmo?
A quen debería cantar Edilberto?
Edilberto Alonso fai o que pode, emigrado en Irlanda como o fillo de Breogán aquel, pero á hora de compoñer quizais lle axudaría coñecer as preferencias dos residentes presentes en Galicia sobre quen merece unha homenaxe musical e quen non. Sen que esta iniciativa supoña apostar por tendencias de arte teledirixida ou realismo galegofriquista, fago un chamamento universal a propoñer persoas, lugares ou feitos merecentes de ser protagonistas dun tema do druida cantor. Logo xa lle faremos un chamamento particular a el para que se comprometa a facelo (sen presas, cando lle veña a inspiración e se lle presta)
Edilberto strikes again: As pedriñas de Camelle
Se alguén pensaba que o noso druida troveiro perdera a inspiración, está moi equivocado. Aquí a homenaxe a Man de Camelle.
(Para cando unha homenaxe a Antón Losada?)
Aquel home
Equivoqueime, desafortunadamente, naquilo que dixen de que nunca máis se volvería saber de aquel home que se queimou para chamar a atención sobre o seu desesperado caso. Despois de quince días de silencio, vénse de saber.
Será ou sería?
Da serie En que quedamos?:
Atope unha diferencia substancial entre estes dous titulares aparentemente iguais.
¿Quen non ten un cuñado?
Esta é a televisión/información que queremos
[collido a galegoman]
Como se di nas votacións en internet, isto non ten valor estatístico, pero non deixa de ser un ataque frontal á democracia como sistema (que todo o mundo teña dereito a votar), ó ensino universal (ós seus resultados) e á confianza no xénero humano, americano ou non.
E a relación das 25 noticias máis censuradas no mesmo país complementa e explica o video
O queixo excluínte
A columna de EL PAIS (que ignoro por que ultimamente non aparece no menú principal de Galicia e vai agachada na ventá da Edición impresa)
E mais outra: Losada ou as técnicas de atraer os focos
Verían as impresionantes imaxes do home ese que se prendeu lume para sacar á luz a súa desesperación de non poder regresar coa familia a Romanía, por non dar xuntado 400 euros. Máis ou menos, entre un e catro billetes daquela presada de cartos que exhibiu hai uns meses nun programa de televisión o alcalde dunha vila coruñesa. Sen embargo, o asunto que realmente nos interesa ós xornalistas e á clase política ata o punto de dobrar os resultados económicos das compañías de móbiles en Galicia é o cese de Antón Losada, o número 2 de Anxo Quintana e responsable en certa parte de que Quintana sexa o número 2 da Xunta.
E un que vén
Unha das mentes máis preclaras e propietario dos silencios mellos administrados é o chamado a ocupar parte do baleiro que quedou na Vicepresidencia (perdón, na Vicepresidencia da Igualdade e do Benestar). Agardo que non sexa para estar de paso.
Outro que se vai
Pero non tanto
Por certo, aquí unha visión equilibrado-sosegada, a apreciar a teor da que se vai montar
Eduardo
Despedímolo esta tarde. Amigas e amigos de vello e de menos vello. No persoal, Eduardo Díaz era un amigo de sempre. No profesional, currei con el sempre que puiden. Edu traballou cos mellores que tamén se foron antes de tempo, e era o único grado de separación entre, por exemplo, Manuel Torreiglesias e Antón Losada.
En todo tipo de despedidas, pero sobre de todo nestas, cada día teño máis a sensación de que non lle dediquei ó que veño de perder todo o tempo e toda a atención que merecía.


