Xa saben desas enquisas dos grandes inventos da historia que se fan de cando en vez (sempre gana a roda no plano teórico e a lavadora no práctico). Se fixeran unha sobre as mellores vantaxes da época actual, eu tería claro cal escollería: as mentiras duran cada vez menos. Pensen en toda a xente que matou e se deixou matar por defender ou atacar crenzas como a existencia do purgatorio, e os centos de anos que pasaron ata que alguén analizou que foi por motivos menos elevados, como quen mandaba e sobre cantos sitios. Sen embargo, no caso da última das guerras provocadas, a de Irak, non soamente soubemos en tempo real que as razóns eran máis falsas ca un billete de 4,5 €, senón que agora podemos coñecer ata as actas das sesións nas que se argallaron as mentiras.

Seguir lendo »

A maioría dos cidadáns, alomenos os que vivimos nas cidades tirando a grandes segundo a escala galega, vimos de disfrutar da Semana da Mobilidade que celebran os concellos seguindo algún tipo de consigna mundial. Igual que as outras Semanas, as que organizan os comercios, esta é unha oportunidade para facerse con novidades. E igual que as demais Semanas, trátase fundamentalmente de propaganda.

Seguir lendo »

Reproducíronse estes días denuncias de que determinados cargos públicos tiñan favorecido a parentes, da familia de verdade ou da familia política. Por exemplo, na Cidade da Cultura, o arquitecto coordinador era o marido da entón conselleira e hoxe deputada Pilar Rojo, o director xerente da Fundación era o irmán do daquela conselleiro de Educación Celso Currás e o director económico era cuñado de Mariano Rajoy. Tamén se ten criticado que outro organismo, a Autoridade Portuaria de Vigo, contratara a uns 30 militantes ou amigos de militantes do mesmo partido que quen os contratou, Abel Caballero, hoxe alcalde e presidente portuario na época na que se empregaron. Normalmente, este tipo de prácticas adóitanse cualificar de nepotismo e estar mal vistas por canto supoñen antepoñer os coñecidos ós coñecementos, preferir o malo coñecido ó bo por coñecer. Humildemente, considero que esa é unha teoría política un tanto caduca que non estaría de máis actualizar un chisco.

Seguir lendo »