Nov 12 2007
Somos un tanto por cento
Houbo un tempo, quizais o acorden algúns, en que non había enquisas nin estudios estatísticos. Supoño que daquela tiñamos que intuír como eramos, e non como agora, que sabemos todo de como somos por xunto. Desde aquel sorprendente e pioneiro cálculo de canta vida se acurtaba con cada pito que se fumaba, ata agora, que se sabe o que imos durar se non usamos o móbil mentres conducimos, e a que dedicamos o tempo libre do que nos queda.
Non me refiro a esas enquisas que dependen da apreciación subxectiva da xente, esas sondaxes-ficción sobre os hábitos sexuais que máis ben reflicten a capacidade de autoengano. Falo das serias. As estatísticas aseguran, por exemplo, que a esperanza de vida dos galegos subiu (en realidade gracias ás galegas, que son as que duran e fan medrar a media) dos 75,23 anos en 1981 ós 80,44 no 2005, pasando de palmar antes da media española a durar algo máis. Claro que sabelo non sirve para moito máis que para as autoridades boten contas dos cartos que nos teñen que sacar a maiores porque nos terán que asistir máis tempo e a máis. Para a xente, que nos sintamos estafados se non chegamos a cumprir os 80 anos e cinco meses que nos corresponden, ou parvamente mellorados se os sobrepasamos. Hai outras conclusións dadas a coñecer estes días que ignoro de onde saen, e non porque sospeite que se obteñen por métodos pouco científicos. A de que se a xente non falara polo móbil habería un 7% menos de mortos en accidentes. Digo eu que se calculou contando os que chocaron por ir falando polo aparato, se é que hai forma de sabelo, pero ¿esa xente non se tería matado antes de que se inventaran os móbiles, ou é que son de distraer fácil e despistaríanse con outra cousa? Sobre as tamén cuantificadas consecuencias de fumar na conducción, eu coñezo un caso paradigmático: o dun sindicalista coñecido meu que ía en moto no verán, e metéuselle por dentro da camisa a cabicha do puro que botou pola ventá o conductor dun mercedes que ía diante (simbólico, ¿non?).
E logo están os estudios que parecen tirar conclusións normais, pero que mirados polo outro lado, non deixan de ser sorprendentes. Por exemplo, normal é que o 78% por cento dos españois acrediten na autoría islamita dos atentados do 11M, pero ¿a quen lle pode botar a culpa o 22% restante? Ou esoutra da Fundación Bertelsmann, que asegura que o 83% dos españois se identifican moito ou bastante con España, cifra que baixa ó 77,3% dos galegos. O raro é que haxa un 17% dos españois e un 22,7 dos galegos que resistan a competencia entre PP, PSOE e mesmo Fernando Alonso a ver quen patriotea máis. Ou os hábitos de consumo cultural detectados polo Instituto Galego de Estatística, que deseñan un perfil do cidadán de aquí que é o que menos ve a tele (media hora menos ó día ca media española), o 58% non lee nin un libro ó ano (o resto, polo menos un, claro) o 36% non vai ó cine porque non lle peta, aínda que o teña cerca, porcentaxe que sube ó 47% no caso do teatro. E curiosamente un 44% considérase deportista habitual (supoño que andar de chandal ou cargar pesos vale como práctica deportiva). Un perfil que non é para tirar foguetes pero é o previsible. O estraño é a letra pequena: os ourensáns que aseguran non asistir ós espectáculos (sexan concertos ou coches de choque) porque non os teñen preto superan en dez ou vinte puntos ós lucenses e case dobran a coruñeses e pontevedreses. En Lugo hai un seguimento das revistas do corazón, de motor e de cine que en ocasións é o dobre dos seguintes clasificados.
Con todos estes misterios estatísticos, poñerse a debullar se os mozos que emigran son estudiados ou non, ou se veñen mais dos que se van parece case metafísico. E de todas estas cousas, é o que nos interesaría saber de verdade.
FARO DE VIGO, luns 12 de novembro de 2007
o 12 de Novembro, 2007 ás 5:56 pm
Ríome eu das estadisticas serias, meu. Por motivos estrictamente profesionales teño a abriga de cubrir varias enquisas anuales e trimestrales de diversos ministerios sobre datos económicos e laborales referidos a datos cuantificables e ainda así, como dín nas pelis, “calqueira parecido coa realidade é pura coincidencia”.
o 12 de Novembro, 2007 ás 6:05 pm
Por certo e sen ánimo da polémica do anterior Artigo e so como aporte etimolóxico, no meu barrio e incluso na parroquia o peor insulto é chamarlle a un listo.
o 13 de Novembro, 2007 ás 7:42 am
Seica vostede é tamén dos que, ao recibo dunha enquisa desas do INE, repasa o “gran libro de los cuentos infantiles”?
Recordo unha vez, hai xa algúns anos, no que estabamos a facer unha enquisa oficial sobre a produción de horta. En chegando a un invernadoiro de certo tamaño, a paisana que estaba fóra, ao vernos chegar, seica pensando que seriamos da facenda ou de algo pior, parapetouse dentro e non había maneira de facela saír. Tras moito dallequedalle, conseguimos convencela de sermos inofensivos, e accedeu a responder ás preguntas. En chegando ao destino comercial (había dentro non menos de 5 tm de pementos de padrón) respondeunos que “eran todos para autoconsumo”. E alí quedamos nos, enchendo a casilla correspondente, e ela, cunha cara de coña que non esquecerei mentres viva….
o 13 de Novembro, 2007 ás 9:33 am
Home, os pementos de Padrón son ben viciosos…
o 13 de Novembro, 2007 ás 4:22 pm
Non se esqueza, sr Sihomesi, que os asalariados somos os mais ricos de españa pero con gran diferencia con respecto os autónomos e empresarios, segun datos “reais” da nosa ben querida Hacienda. E iso lémbrame o meu estupor (daquela tiña alguns aniños menos e me impresionaba por calqueira cousa), cando a directora da guardería díxome que eu era o mais rico dos pais porque claro como traballamos os dous no matrimonio..E eu ia a recoller os xemeos co meu R-11 descangallado de cuarta man e os pobres dos pais restantes cos Mercedes e Audis na porta da garderia…,.¡Terra a Nosa!
o 13 de Novembro, 2007 ás 5:43 pm
To sHs: E ademais a paisana tiña pinta de bon dente e de ser familia numerosa.
To Alvarez: Faga o favor de non faltar aos nosos empresarios que disque non é patriótico, os empresarios non lle temos a culpa de que sexa vostede un pelo cutre á hora de renovar o parque móbil e seguro que os outros carros eran todos de renting…
o 14 de Novembro, 2007 ás 12:01 pm
non lle falta rason
o 16 de Novembro, 2007 ás 12:50 pm
e falando de tantos por cento (aproveitando que o Miño pasa por Ourense, ;)…), estou tratando de informar os emprendedores galegos e responsables de pemes (non sei se é o teu caso ou se sabes dalguén…) da oportunidade que teñen de financiar a compra de equipamento informático co interese do 0 por cento en Renovación Tecnológica.
os responsables do portal, dependente de Caixanova, encárganse de todo o proceso. o interesado di o que lle fai falta: ordenadores, software, dominio de internet, cursos de novas tecnoloxías…; e eles solicitan ofertas a varios proveedores, preséntanlle ao empresario as cinco mellores e financian a operación sen intereses.
unha boa oportunidade para mellorar a capacitación tecnolóxica do empresariado galego.
un saúdo
o 16 de Novembro, 2007 ás 5:29 pm
As estatísticas som de um váquo impressionante…tam váquas como os resultados desportivos. E pôr-se a tirar conclusons de algumhas das que se publicam, é-vos umha perda de tempo.
o 16 de Novembro, 2007 ás 11:54 pm
Toma blogospam!!!!