si home si

Falar é o mellor para resolver as crises. Mesmo en mundos paralelos como o matrimonial se sabe que hai crise precisamente cando a parte feminina teima no clásico “Manolo, tenemos que hablar”. Pois igual no resto do universo humano, como acabamos de ver nunha chea de asuntos que eran problemáticos por non falar claro, e que deixaron de selo en canto se falou.

Lee o resto deste post »

O sermón quincenal en castelán

Hai problemas que se sabe como naceron, por culpa de quen, que os alimentou e os fixo medrar de pequenos a enormes. Tamén a quen lle corresponde afrontalos, e mesmo en que acabarán. Incluso os problemas novos que producirán. Todo, menos como resolvelos. Un deses problemas é o realoxo de chabolistas. Os do Vao en Pontevedra e os de Penamoa na Coruña, de momento. E digo de momento porque xa está establecido o modelo a seguir (nunca peor dito o de modelo) e é ben fácil armar calquera cousa seguindo o modelo (de aí o triunfo de Ikea, se me permiten o chiste nun tema serio).

Lee o resto deste post »

Outro que se foi.

Soubeno o venres pola noite por un sms que deu chegado aproveitando unha fenda na nula cobertura que eu tiña. Ó chegar a casa o sábado pola noite, tiña un email dos seus fillos contando que Tincho (Tintxu nos emails), Agustín Díaz, morrera o venres de mañá.

Eu coñecino nun comedor universitario de Madrid, un día que estaba xantando con Manuel Rivas, que quedara con el alí. Rivas e Agustín coincidiran naquela redacción de El Ideal Gallego na que estaban tamén Luis Pita e Xosé Antonio Gaciño. Despois souben que fora concelleiro de Unidade Galega en Compostela, e inspector de educación (e profesor de galego, con David de Prado, da miña mai e doutras mestras en Monforte). Máis tarde coincidín con el en TVE.

Diría que era un xornalista ilustrado, se non fose que o que parece que se quere dicir é que era un xornalista máis lido ca media. Era as dúas cousas. Era un xornalista, un profesional rigoroso. Tan rigoroso que, antes de Google, xa tiña os backgrounds que precisaba. Por esa razón non era ben visto nas roldas de prensa políticas, porque a el non lle podían vender mercancías avariadas ou novidades de segunda mao. E era un home ilustrado, políglota e coñecedor de máis mundos que os que ves. E sabía combinar o escepticismo irónico e a mala uva co compromiso coas ideas. Non era un santo, se alguén pensa que vou por aí, pero era mellor ca maioría, se se me permite que poña cualificacións.

Xubilouse hai uns meses acolléndose a ese ERE co que TVE regala ó mundo parte dos seus profesionais. Pero seguía sendo o meirande fornecedor coñecido de curiosidades vía internet. Catro dos emails anteriores ó dos seus fillos eran del. Tiven esa sensación estraña de recibir unha mensaxe de alguén que non está vivo, da que tanto partido sacan os columnistas sociolóxicos para exaltar as innovadoras características da sociedade actual, como se non pasara o mesmo unha chea de veces coas cartas nos tempos da emigración ultramariña. Os catro mandáraos a véspera de morrer pola tarde, o último ás 20,12. Este: unviajeaningunaparte.pps

A causa de peneirar moito e mal no correo electrónico, tíveronme que informar presencialmente de que era finalista dos premios da AELG, no apartado de literatura xornalística, sexa o que iso sexa. O meu agradecemento máis Rosendo (“eternamente agradecidooooooooo!”) a quen corresponda, e máis porque son tournois poker en lignepoker comle poker a télécharger gratuitementjeu de video poker gratuitesjouer poker omaha en lignejeu au pokerune régle du jeu de pokereverst poker netpoker en ligne debutantmastery series texas holdemcomment bien jouer au pokerregles de jeux du pokertélécharger gratuitement jeu de poker en lignepoker casino bonusjeux frjeu de poker pour pcdescarga juego pokercaribbean poker paginas web,caribbean poker portal web,caribbean pokerjugar poker internet,juego poker,jugar poker webpoker texas holdem gratiscaribbean poker onlinejuegos pc pokermejor juego pokerjugar poker en internetpolli poquerdescarga juego de pokertexas holdem game7 card stud gratisstrep poker on linejuegos de poker texasjuegos streep pokerjuegos flash pokerdescarga gratis juegos pokerpoker para pcbwin pokerpoquer en lineajuego del poker en lineapoquer onlinecard game pokerapuestas onlinejuego al instante portales internetpoker gratis sin dineropoker downloadrevista pokerpoker pagina internetcaribbean poker portal webjuego cartasjugar poquer webpai gow poker portal internetplay poker omaha free o único non literato dos candidatos.

Non hai moito tempo un suceso de certa entidade duraba como referencia ben anos. E no tempo dos nosos avós un acontecemento entraba nas conversas dunha xeración enteira. Agora, en apenas nunha semana (esta), tivemos unhas eleccións disque decisivas, ou máis ben dúas se contamos as de Eurovisión, e sufrimos outro deses temporais do século. Un abarrote de decisións, sensacións e informacións que colapsarían o sistema nervioso dun ser humano de antes.

Lee o resto deste post »

Si, xa sei que non son horas, e menos despois dos impresionantes niveis de análise que hai, pero esta é a miña opinión publicada.

(Por certo, aquí unha posible ‘explicación‘ deses curiosos resultados do senado)

Nestes momentos de tregua electoral, un clásico do columnismo é manifestar unha certa displicencia. Quitado eses colegas aínda máis clásicos que fan loas e ditirambos ó bonito que é a democracia e ó voto como instrumento da vontade popular, o que se leva é expresar un moderado desgusto porque o proceso electoral se desenvolveu con máis espectáculo formal que fondo ideolóxico, ou un entusiasmo descrido polo mesmo, porque dunha vez se produciu unha campaña tensa e animada, á americana. A min defraudoume polas razóns opostas. Foi a campaña coa mellor publicidade e a menos dinámica das que recordo, a pesar de que tiña todo a favor para ser un auténtico espectáculo.

Lee o resto deste post »

Eu teño unha amiga con grande sona de excelente cociñeira. Non o facía mal, pero o seu secreto era a lentitude: nunca daba de xantar ata ben pasadas as catro da tarde, e con fame non hai pan duro. Cos debates electorais pasa un pouco o mesmo. Había tanta ansia que xuntaron montes e moreas de xente. O de Zapatero e Rajoy devolveulle a TVE, sen ser a única cadea que o retransmitía, audiencias de cando non había outra. O de Touriño, Quintana e Feijoo na TVG tivo máis espectadores ca o fútbol. Para que logo digan que a política non interesa. Claro que os resultados foron outra cousa.

Lee o resto deste post »