Xuñ 15 2008
As mentiras e as desigualdades
Teño que confesar que, ás veces, en ocasións moi contadas, pero nalgunhas, éntranme ganas de matar a alguén. Por exemplo, cando á última rutilante e despampanante estrela lle preguntan que máis odia neste mundo e responde, todo sincera: “la mentira”. Claro que si, muller, debe ser gravísimo que lle preguntes a alguén que tal che senta o último bolso de Prada e che diga que moi ben, cando parece que o que levas na man é o resultado de cumprir un dos deberes cívicos de ter can. Non, prenda. O problema sempre foron as desigualdades, ou máis concretamente, as desigualdades abismais.
