Cecais as esencias non existen. Cecais as esencias son grandes palabras cas cales preténdese atribuir
unha cualidade total -liberdade; igualdade; dignidade; Galicia…..- cando non existe un todo, ou de existir, só pódese entender a partires das realidades concretas que o compoñen.
Creo que é o que fai Pereiro analizando o de Feijoó. Dividi-lo en partes. A parte ideolóxica. A parte pragmática. Hai algo de verdade niso, pero non podemos esquecer que quen goberne, fará todo o que poida para seguir gobernando, e se Feijoó detecta “demasiado lío” co galego, ou detectara -que non vai ser o caso- demasiado lío en que os concellos permitan construir aberracións, non dubidaría en soltar “lastre ideolóxico”, porque as ideas, as esencias, a hora de gobernar, aplícanse moi pouco.
É verdade, e amolan demasiado. Pero tamén é verdade que cada vez creese menos nas grandes palabras, e que a maioría dos políticos seguen repetindo discurso, o que vai cansando a moita xentee aumentando o efecto bumeran.
Gústame a metáfora do botiquín, pero quixera salientar que non funcionan os “houses” da ideoloxía, sempre debe ser un traballo de equipo “equilibrado” quen a practique.
Ben, as ideoloxías sempre as crearon os “houses”, pero estou de acordo co do equipo. Claro que cando se elixen os equipos por votación non sempre se escollen os máis espilidos…
Cecais as esencias non existen. Cecais as esencias son grandes palabras cas cales preténdese atribuir
unha cualidade total -liberdade; igualdade; dignidade; Galicia…..- cando non existe un todo, ou de existir, só pódese entender a partires das realidades concretas que o compoñen.
Creo que é o que fai Pereiro analizando o de Feijoó. Dividi-lo en partes. A parte ideolóxica. A parte pragmática. Hai algo de verdade niso, pero non podemos esquecer que quen goberne, fará todo o que poida para seguir gobernando, e se Feijoó detecta “demasiado lío” co galego, ou detectara -que non vai ser o caso- demasiado lío en que os concellos permitan construir aberracións, non dubidaría en soltar “lastre ideolóxico”, porque as ideas, as esencias, a hora de gobernar, aplícanse moi pouco.
Para o pouco que se aplican nalgúns casos, ben que amolan
É verdade, e amolan demasiado. Pero tamén é verdade que cada vez creese menos nas grandes palabras, e que a maioría dos políticos seguen repetindo discurso, o que vai cansando a moita xentee aumentando o efecto bumeran.
Gústame a metáfora do botiquín, pero quixera salientar que non funcionan os “houses” da ideoloxía, sempre debe ser un traballo de equipo “equilibrado” quen a practique.
Ben, as ideoloxías sempre as crearon os “houses”, pero estou de acordo co do equipo. Claro que cando se elixen os equipos por votación non sempre se escollen os máis espilidos…