Petar na alma do (-s representantes do) pobo ate conquerir… algo.
Necesidade do obvio
30 Xoves Xun 2011
Publicado en El País
30 Xoves Xun 2011
Publicado en El País
Petar na alma do (-s representantes do) pobo ate conquerir… algo.
28 Martes Xun 2011
Publicado en Matrix Press
Etiquetas
26 Domingo Xun 2011
Publicado en Si home si
Se algo me amola son as actuais tendencias, complementarias aínda que parezan opostas, da xente que lle bota a culpa ás autoridades de todo o que pasa, e das autoridades que consideran que todo é regulable. Hai cousas que hai que regular, e as autoridades teñen bastante culpa do que pasa, pero non de todo. Teño claro que as dúas mortes no San Xoán na Coruña foron por imprudencia das vítimas, pero tamén que, con tanto descontrol da xente e tanta inconsciencia das autoridades, o raro é que ata agora non pasara nada a maiores da cifra habitual de 20 ou 30 queimados de maior ou menor gravidade.
18 Sábado Xun 2011
Publicado en Si home si
Etiquetas
Sendo un chisco máis paranoico do normal, a veces parece que as cousas serias neste país acontecen para que se convirtan en espectáculos. Sendo simplemente normal, o que parece é que as cousas serias neste país acaban convertíndose en espectáculo porque aos que deciden qué menú se lle dá a xente lles interesa, ou porque non teñen máis cabeza. Pasa co do 15M. O dos indignados é un fenómeno inédito e inaudito que, con acertos e erros, pretende situar o debate social no que realmente importa: o sistema de representación política, as leis que regulan a economía, o traballo, a vivenda. A vida de todos e cada un, en resumo, e non as expectativas laborais de Zapatero e Rajoy e os seus respectivos e numerosos equipos. Pero a maioría dos que confeccionan o menú mediático, igual que os idiotas aos que lle sinalan a lúa e miran para o dedo, do que se ocupan é de se acampan ou circulan, de se son violentos ou airados.
16 Xoves Xun 2011
Publicado en El País
Etiquetas
É a actitude, estúpidos (con perdón)!
07 Martes Xun 2011
Publicado en Xeral
06 Luns Xun 2011
Publicado en Non sei eu...
Case se me pasa de todo outra vez outro ano. Hai seis anos (o día 1 de xuño de 2005), pubricaba este post:
Ooola!
Estamos en campaña electoral (non sei se vostedes, os partidos si e eu tamén, aínda que non a pedir o voto), e hai que reflexionar, que decía o outro. Eu reflexionei e cheguei a conclusión de que para estes tempos acelerados, de ires e vires, de intercambio cruzado de ideas (é un decir), nada como a inmediatez do blog ou diario persoal. Ala vou.
Era o comezo deste blog, que acometín esporeado por María Yáñez e coa confesada intención de que así me custaría menos traballo facer as columnas para a prensa escrita. Desde entón, van 818 posts (con este) e case 5.400 comentarios. O primeiro (case unha semana despois), de Dorfun, era este:
…benvido ó blogmillo …agora non poderás/deberás parar de falar
que resultou ser unha especie de maldición xitana, porque se non o atendo como debera, tampouco son quen de esganalo (ao blog, non a Dorfun).
Ou sexa que grazas a todos (e en especial a Berto, que me deu soporte, en todos os aspectos).
Seguirei arrastrándome por aquí…
05 Domingo Xun 2011
Publicado en Si home si
Etiquetas
Hai por aí uns libros con 40.000 biografías de xente relevante na historia de España, editados pola Real Academia de Historia (RAH), e subvencionados polo Ministerio de Educación con 6 millóns de euros. De seguro que van ser un éxito editorial: teñen o mellor apoio publicitario posible, que é a polémica sobre o seu contido, e porque como pasa na filatelia, o máis apreciado son os exemplares defectuosos. A polémica vén porque as biografías dalgúns personaxes históricos conservadores experimentaron un lavado de cara. Os casos máis relevantes, ou os que coñezo pola prensa, son o de Franco e o do fundador do Opus Dei, monseñor Escrivá.
02 Xoves Xun 2011
Publicado en El País
Etiquetas