Como era de prever, a declaración obrigatoria de declarar os bens por parte dos nosos representantes políticos non serviu para moito máis que para satisfacer a curiosidade dos que se molestan en consultar as farragosas webs das Cortes Generales, e para un pequeno rexoubeo mediático. Non digo que non haxa cousas interesantes, como que unha deputada escribe “compativilidad” (e non parece que por falta de educación, porque é desas con apelido composto) ou que Mariano Rajoy non ten coche. Mesmo hai misterios insondables, como o dunha dirixente do PP catalán que pese a ter a conta en números vermellos, conseguiu un préstamo de 766.000 euros (desde aquí rogaríalle que me presentara ao director da súa sucursal bancaria) para usos igual de misteriosos, porque non especifica ningún ben, moble ou inmoble, no que investira eses cartos. Pero, en xeral, nada que nos axude nese debate actual de quen é rico e quen non, e quen pode ser vítima do imposto de patrimonio e quen zafa.

Seguir lendo »

иконописBoa parte da poboación está inmersa nesa operación volta ao curso que as superficies comerciais anuncian cun optimismo e cunha alegría tan sincera como os prezos das rebaixas, e que todos sabemos que é unha hemorraxia de cartos e de traballos só un chisco por debaixo dos de Nadal. Tamén é unha fonte de incerteza. Quizais sexa un pai ou nai fachendoso que repite a todas horas modestamente a canto coñecido se atopa que os nenos lle aproban todo, e con nota. Ou quizais pasou o verán vixiando que un vástago ou vástaga cumprira os seus deberes de estudo para os exames de setembro. En calquera dos casos, despreocúpese. Nada ten remedio. O éxito escolar non depende da preparación dos profesores, da disposición dos alumnos nin da preocupación dos pais: a clave está na herdanza xenética. Ou iso é o que asegura a patronal española.