Síntoo, xa sei que non é moi serio, pero non me puiden reprimir.
Mariano Jones
12 Xoves Xul 2012
Publicado en El País
%d bloggers like this:
12 Xoves Xul 2012
Publicado en El País
Síntoo, xa sei que non é moi serio, pero non me puiden reprimir.
Como diría un postlost de Fringe: unha dose de alucine entre tanto carbón indignado, sexa benvida!
Realmente o Gaiferos de Mormaltán nom foi um romance de cego, nem pertenceu nunca ao acervo da tradiçom oral galega, nem foi recolhido por Faustino Santalices. É um texto escrito por Murguia e cuja versom retocada por Álvaro de las Casas foi popularizada com grande éxito polo músico Santalices. Sobre o Gaiferos de Mormaltán pode ler-se o meu artigo publicado em Vieiros hai uns quatro anos, assi como os meus trabalhos “Mais textos para a produção de Murguia em língua galega: o seu romanceiro apócrifo” e “Faustino Santalices e a poesia narrativa popular galega”, e o artigo de Jesús Antonio Cid “Nacionalismo e poesía popular. Manuel Murguía y la invención de un romancero apócrifo”; estes três trabalhos podem consultar-se em poesiagalega.org. Por certo, X. R. Barreiro na sua recente biografia de Murguia ignora ou oculta as manipulaçons murguianas do romanceiro tradicional da Galiza. Cordialmente, José Luís Forneiro, “camarada” da Irmandade Galega de Madrid.
Moitas grazas pola debullada explicación, camarada Forneiro! Sempre fun moi devoto do Romance de Do Gaiferos, e téñoo cantado moito, só ou en compaña de outros. Hai pouco tiven que ler, un pouco ás carreiras pero ler, o ‘Murguía’ de Barreiro, e non me estraña nadiña. Aquel home era un hiperargallante e hiperactivo de libro.
Xosé Manuel Pereiro +34 672 241 207 @sihomesi http://www.sihomesi.com
En 13/07/2012 18:58,