Estiven o outro día na presentación das sinaturas dese movemento de nome esferolítico que protesta contra o que chama imposición do galego. Na miña opinión, os seus argumentos, ademais de fundamentalmente miserables, son primitivos e reaccionarios, pero en todo caso susceptibles de ser discutidos. O raro é que ninguén, en medio ningún, cuestionara a realidade desas 20.000 sinaturas que eles afirman ter recollido. O problema non é que se lle poidesen meter de matute algúns coñóns asinando Roberto Alcázar, senón como se garante que os asinantes son galegos/víctimas reais da tal imposición, e non xentes do mundo hispánico e españolista todo ós que lles proe que se dea galego no ensino. En todas partes se deu a cifra como real. Tampouco en medio ningún se cuestionou para que sirven esas teóricas firmas. En realidade, non sirven para nada. Preguntados in situ por ese detalle, os TGCG contestaron: "vosotros estáis aquí, ¿no? Es gracias a vosotros que hemos conseguido tener repercusión".
De todas formas, a existencia e o bombo que se lle dá a un fenómeno deste tipo é unha chamada de atención a todos aqueles que, do outro lado, plantean esixencias – todo o correctas que se queira – ó abeiro dunhas leis conseguidas nunhas circunstancias históricas concretas, sen preocuparse ás veces en ofrecer argumentos que convenzan.
¡Pues fue Iwo Jima de toda la vida!
Aviso a navegantes: Isto que se dispoñen a ler – nun acto de benevolencia que agradezo aínda que estea dictado polo aburrimento- é politicamente incorrecto por ser demasiado correcto politicamente, non sei se me explico. Tamén é editorialmente incorrecto, porque non pega moito co espírito do resto da revista. En resumo e con perdón, isto é unha chamada de atención para que lle collan aprecio á clase política.
Continuar lendo “Retrato do político como can da merenda”
Fotonoticia:
El Instituto Cervantes de Roma celebra hoy el Día de las Letras Gallegas para dar a conocer en la capital italiana el idioma y la cultura de Galicia. Conferencias, conciertos, mesas redondas, lectura de poemas y otras actividades se celebran a lo largo de este lunes. En la imagen, de izquierda a derecha, el embajador de España ante la Santa Sede, Francisco Vázquez; el director del Instituto Cervantes, el coruñés César Antonio Molina; el cantautor Amancio Prada; la esposa del embajador; la escritora Fanny Rubio, directora del Cervantes de Roma; la corresponsal de La Voz de Galicia en Roma, Maria Nieves Signo; y las escritoras Marina Mayoral y Luisa Castro.
Instituto Cervantes
Algún colega emprendedor ou desocupado fixo unha lista de famosos que se presentan ás eleccións, moi celebrada nestes tempos de periodismo débil. Agora entendo por que estaba desocupado, porque non vía moito máis aló dos seus narices. unicamente que Luis Tosar non sexa famoso.
Aviso a espilidos. O goberno galego ten sen rexistrar os dominios .com, .org e .gov
(O propietario de .org véndeo por 500 euros)
Mira que é teimudo este home. Este é o último email promocional recibido:
SEBASTIAN LOEB, CAMPION DO MUNDO DE RALLIES, TAMEN LEU O HOME INEDITO
AI O TEDES NA FOTO ADXUNTA. O FRANCES SEBASTIAN LOEB, CAMPION DO MUNDO DE RALLIES, POUSA CUN EXEMPLAR DA NOVELA DE MODA NA GALIZA, O HOME INEDITO, DE CARLOS G.MEIXIDE. E VOS AINDA NON A LESTES? ESTADES A TEMPO DE ATOPAR O VOSO EXEMPLAR NAS LIBRARIAS.
APURADE PORQUE SE ESGOTAN, PERO NON APUREDES TANTO COMO SEBASTIAN LOEB. EL E UN PROFESIONAL, O CAMPION DO MUNDO
SE QUEREDES SABER UN POUCO MAIS DO AUTOR E DA NOVELA PODEDES VER ESTE ESCACHANTE VIDEO PROMOCIONAL
GRAZAS A RICHI E PABLO POLA FOTO
|
(A novela xa a lin, e aprecio, entre outras cousas, que o autor apareza como personaxe secundario a peito descuberto, e non como protagonista agachado).
Efectivamente, 0,80 é o valor do debate político en España, do nivel de análise, da información dos media e moito me temo que, consecuentemente, da calidade da democracia. Menos que 1.
(A tradicional visión do pensamento galego como unha variante da actividade gastronómica?)
