si home si

Algún colega emprendedor ou desocupado fixo unha lista de famosos que se presentan ás eleccións, moi celebrada nestes tempos de periodismo débil. Agora entendo por que estaba desocupado, porque non vía moito máis aló dos seus narices. unicamente que Luis Tosar non sexa famoso.

Aviso a espilidos. O goberno galego ten sen rexistrar os dominios .com, .org e .gov

(O propietario de .org véndeo por 500 euros)

Mira que é teimudo este home. Este é o último email promocional recibido:

(A novela xa a lin, e aprecio, entre outras cousas, que o autor apareza como personaxe secundario a peito descuberto, e non como protagonista agachado).

Efectivamente, 0,80 é o valor do debate político en España, do nivel de análise, da información dos media e moito me temo que, consecuentemente, da calidade da democracia. Menos que 1.

(A tradicional visión do pensamento galego como unha variante da actividade gastronómica?)

Cando leo unha entrevista, sexa en formato pregunta/resposta ou non, a maiores do que din esa parella de feito circunstancial, cada vez máis fíxome no canizo que hai detrás da conversa. Cando lin a que lle fixo Fran Alonso a Lupe Gómez, deume un arreguizo. Non coñezo da nada a Lupe, mesmo tiven unha reacción un tanto fraguiana ó título do seu poemario, pero poucas veces un texto xornalístico me puxi ben claro, por moito que xa as soubera, dúas cousas: a diferencia que hai entre o grao e a palla en poesía, e esa inmensa mentira – cando non canallada – do bilingüismo harmónico.

Pasou no que debeu ser a primeira visita institucional á Generalitat do presidencia de Galicia, daquela Xunta preautonómica que pouca máis infraestructura tiña que unha secretaria. Non sei se o pre-presidente era Antonio Rosón ou José Quiroga, pero o total da representación eran tres, segundo o que recordo do relato que me fixo un dos protagonistas. En canto chegaron ó aeroporto de Barcelona recibíraos un home vestido de gaiteiro, acompañado doutro provisto do correspondente bombo, que como era de prever, que en canto os divisaron, acometeron o himno galego, ou outra peza patria. Así, musicalmente escoltados, atravesaron o aeroporto ata a saída. Xa no exterior, o gaiteiro interrompeu a execución e sacou dalgún sitio unha tira de alfombra vermella, que despregou ata un taxi alí estacionado, ó tempo que lles abría a porta de forma solemne. Os tres confusos políticos acomodáronse nos asentos de atrás do coche, mentres o gaiteiro gardaba a gaita no maleteiro, empolingaba o bombo na baca e se poñía ó volante do vehículo. Deste xeito, no clásico taxi amarelo e negro coroado menos ortodoxamente por un bombo, cunha parella de gaiteiros na parte dianteira e a clase política na de atrás, arribou a representación de Galicia ó encontro con Josep Tarradellas. A parella de esforzados e patrióticos gaiteiros xa se aprestaba a dispoñer o bombo e a alfombra para darlle rumbo institucional á chegada ó Palau de Sant Jordi, cando un dos políticos convenceunos de que non facía falta, agradeceulles o xesto e despediunos.

Onte, máis ou menos un século despois, a visita de Emilio Pérez Touriño a Barcelona non tivo nada que ver. Eu tampouco estaba presente, pero supoño que a arribada e tránsito do presidente galego ó aeroporto de El Prat discurriría con esa eficacia discreta coa que se fan estes trámites nesas altas instancias. Antes de pasar pola Generalitat, o presidente da Xunta protagonizou un almorzo nun foro de economía onde lles pasou polos fuciños –se me permiten a expresión vulgar- a boa marcha da macroeconomía galega. Logo, a reunión con Montilla deu de si o que dan de si estas reunións. 25 anos despois da visita co bombo, o único sinal de asimetría que percibín –aínda que pode ser debido ó protocolo- é que Montilla se expresou en todo momento en catalán, pasando da teórica posibilidade de que usar o castelán puidese darlle máis alcance as súas declaracións, e Touriño non (non se expresou en galego, non en catalán).

Sen embargo, a xornada do presidente da Xunta rematou nunha desas galas-ceas argalladas pola clásica asociación creada polas forzas vivas emigrantes para autohomenaxearse, posta baixo a advocación dun bicho comestible. Non fun, pero os colegas que asistiron á o ano pasado aínda se poñían colorados cando a recordaban [Desta vez, tamén. A orquestra interpretou Xuntos, non sei se como repertorio de Juan Pardo ou do PPdG]. A crítica ás forzas vivas emigrantes non é xeneralizable ós emigrantes. Dos episodios máis conmovedores que teño lido é o de como un humilde grupo traballadores de Láncara en Barcelona xuntou cartos esforzadamente para que ó fillo dun deles que valía moito, un rapaz que logo sería o catedrático e estudioso Basilio Losada Castro, lle puidesen dar estudios. No tocante ás visitas, sería interesante que, conseguido o equilibrio na pompa oficial, a clase política galega optase pola épica humilde de xentes como aqueles de Láncara.

(LA OPINIÓN, sábado, 3 de marzo de 07)    

Isto non hai negociación que o bote abaixo. Unha achega máis de Casdeiro, o mellor e meirande argallante que deu Galicia.

Non sei se viron unhas informacións (que non me peta linkar) sobre o presunto "trato de favor a empresas do BNG" por parte de consellerías xestionadas polos nacionalistas. A pesar do plural ("empresas"), á que se refiren as noticias e unha posterior denuncia do PP é a de Xosé Manuel Blanco que organizou A cultura circula. Blanco é irmao de Fernando Blanco, conselleiro de Innovación, ou mellor, Fernando Blanco é irmao de Blanco, o mánager de Siniestro Total e un profesional máis que consolidado no sector (pese á pinta que mete e a cara de bo rapaz que ten), que traballou para tododiós, incluído o PP (por certo, que o PP fale de irregularidades en cuestións de contratacións musicais é para darlle á benvida a Comisionistas Anónimos).

Este é o comunicado de apoio que veñen de facer público outros artistas (presuntos titiriteiros subvencionados, suponse). De Quempallou a Dover pasando por Julieta Venegas

COMUNICADO

Queremos manifestar fronte as informacións aparecidas en distintos medios de comunicación, que recoñecemos en Xose Manuel Blanco un profesional cunha longa traxectoria na industria do espectáculo e con moitos anos de experiencia no sector.

• IVAN FERREIRO · ALFONSO FRANCO · ANTON REIXA · ANXO PINTOS · ARAN · ARDENTIA · ARTICKET · ASOCIACIÓN DE GAITEIROS GALEGOS · BELADONA · BERROGÜETTO · BUDIÑO · CARLOS BLANCO · CARTAFOL EDITORES S.L. · CASA DE TOLOS S.L. · EMILIO RUA · ENTRETRASTES · FALCATRUADA · FIADEIRO · KELTIA PRODUCCIONS S.L. (MANAGEMENT CARLOS NUÑEZ) · LA FABRICA DE CHOCOLATE · MACFECK · MALVELA · MARCOS CAMPOS · MARFUL · NARF · NORDESIA PRODUCCIONS S.L. · O TEAR DE LLERENA · PAI EDICCIÓNS S.L. · PRODUCCION E XESTION CULTURAL S.L. · Antonio Caneda, director de PRODUCCIONES INDEPENDIENTES CULTURALES (Vilagarcia) QUEMPALLOU · RODRIGO ROMANÍ · RUXE RUXE · SANTIAGO LÓPEZ CUADRADO (Xerente multiusos Fontes do Sar) · SILMAN PRODUCCIONES S.L. · SINIESTRO TOTAL · SonDeSeu . SWEET TOURS · THE SPLINKS · UGIA PEDREIRA · UXIA SENLLE · VALONGO · XIAIA · XOSE LIZ · XURXO SOUTO · XXL PRODUCCIONS S.L., KACHET LOXISTICA ESPECTACULAR SL · ABADA, XESTIÓN CULTURAL · GINTONIC MUSIC · DISTRIBU PRODUCCIONS · LUAR NA LUBRE

Queremos manifestar frente a las informaciones aparecidas en distintos medios de comunicación, que reconocemos en Xose Manuel Blanco un profesional con una larga trayectoria en la industria del espectáculo y con muchos años de experiencia en el sector.

• Carlos Mariño, director de SPANISH BOMBS MANAGEMENT (Madrid) · Carlos Galan, director de SUBTERFUGE RECORDS (Madrid) Miguel Moran, director del FIB (Festival Internacional de Benicassim) · (Madrid) · Gerardo Carton, director de PIAS SPAIN (Madrid) · David Jiménez, director de LOVE TO ART (Madrid) · Jesús Ordovas, periodista musical, director del programa DIARIO POP de RNE-RADIO 3 (Madrid) · Francisco Cuberos, director de MUSICA ES AMOR, (Granada) · Francisco Vilches, director de TUA S.L. (Jaén) · Rafael Santacruz, director de MERCHANDTOUR S.L. (Madrid) · Francisco López, director de ATTRACTION MANAGEMENT (Madrid) · Pascual Antonino, director de VINILO IDEAS MUSICALES (León) · Florentino Sanchez, director de TALENT MANAGEMENT (Madrid) · Unai Fresnedo, director de RADIATION S.L. (Bilbao) ·Javier Liñan, director de VIRGIN MUSIC-SPAIN (Madrid) · Roberto Grima, director de IGUAPOP (Barcelona) · Angel Romero, director de AVALLEKAS EDICIONES MUSICALES (Madrid) director del EXTREMUSIKA FESTIVAL · Iñigo Argomaniz, director de GET-IN MANAGEMENT, (Donosti) · Alvaro Ruiz, director de FESTIMAD (Madrid) · Pedro Paramo, director de AGUSTINA PRODUCCIONES S.L. (Miranda del Ebro) · Juan Salan, director de SALAN PRODUCCIONES (Las Palmas de Gran Canaria) Fernando Rutia, director ACTUA MANAGEMENT (Madrid) · Santi Camuñas, director de CREACCION S.L. (Madrid) · Sagrario Luna, directora de SLUNA COMUNICACIÓN (Granada) · Enrique Prieto, de GLOBO MEDIA MUSICA (Madrid) · Arturo Bengoa, NORTE ILUMINACION (Madrid) · Albert Salmeron, director Producciones Animadas S.L. (Barcelona) · Fernando Revilla, director de DISTRITO FLAMENCO S.L. (Madrid)· Javier Luque, director de DISEÑO Y LUZ S.COOP (Madrid)· Barnaby Harrod, director de MERCURY WHEELS (Madrid) · ZERUPEAN SL ,DOVER · JULIETA VENEGAS · KIKO VENENO · LOS PLANETAS · LORI MEYERS · DJ AMABLE · PEREZA · ALBERT PLA · REINCIDENTES · PORRETAS · BOIKOT · SIDONIE· JAVIER ALVAREZ · SKIZOO

Na fin de semana, que é a forma discreta de morrer hoxe en día, foise Alejandro Finisterre. Estiveramos con el hai un par de meses, no que para min era unha obriga e acabou sendo unha experiencia ("Cando vaia dar a luz / botádeme ao mar; / quero dar a luz / estrelas de mar", di no video).