si home si

Hai un termino na industria cultural que é o crossover (fusión, ou mestura). Orixinalmente referíase ós músicos que facían unha canción nun idioma distinto ó habitual, como os melódicos italianos que cantaban en español nos anos 60 e 70, ou os cantantes latinos que facían discos en inglés. Logo pasou a definir a aquelas composicións fillas de orixes distintas, como a “mestizaxe” famosa (flamenco e pop, por exemplo) que de tan omnipresente como se fixo acabou sendo un xénero en si mesmo. En televisión, que é ó que vou, o crossover é cando personaxes dunha serie interveñen -como tais, non os actores- nun episodio doutra. Os exemplos clásicos da televisión recente son a participación de Horatio de CSI Miami nun dos primeiros capítulos de CSI New York, e o cruce de aparicións de Grissom en Sin Rastro e Malone en CSI Las Vegas. Este mércores pasado Iñaki Gabilondo e Andreu Buenafuente inauguraron o xénero na televisión española (porque que Rodolfo Chikilicuatre, un produto de La Sexta, ganase un concurso de TVE1 foi un crossover hostil) .
Lee o resto deste post »

Momentos históricos nos medios de comunicación cada vez hai menos. E o que é peor, os que pensabamos que o eran desvanecéronse no tempo como gotas de chuvia, igual que os recordos do replicante de Blade Runner. Teño presente a aparición de El País (aínda que soamente fose porque o mundo da prensa daquela era aterrador) e a deste xornal (aínda que fose polo medo de ter que facer columnas cada dous días). Non lembro demasiado a irrupción das televisións privadas, e eso que supuñan un auténtico terremoto no panorama catódico (aínda que non imaxinaba o cataclismo que chegarían a ser). Moito me temo que a estrea de Cuatro non vai mudar demasiado o meu esquema de recordos. Lee o resto deste post »