Arquivo do tag ‘Feijoo’
Facer a trampa antes que a lei
Escollín un mal día para comparecer nunha ponencia do Parlamento…
Alguén debería dicirlle a Feijoo que xa ganou
A homilía quincenal en EL PAIS.
O que vostedes votaron
Columna politicamente non demasiado correcta e atentatoria contra a soberanía e sabiduría popular
Feliz 1990!
O consabido resumo do anoхотелско обзавеждане
Arte de gobernar sen que se note
Incongruencias
“A ver se escribes algo do da miña aseguradora”. É conmovedora a fe que a xente ten nos medios de comunicación e/ou nos xornalistas como armas de denuncia de inxustizas, como se o feito de que non estean publicadas quitase que estean á vista de todos. E como se o feito de que se publiquen impedira que se seguiran cometendo. Pero, en fin, peor é calar, así que aló vamos: ese amigo que me require fíxose socio dun seguro médico hai tempo, e agora decidiu quitarse. Ben, agora non, a comezos de ano, así que chamou e dixéronlle que non se podía quitar ata outubro. Rosmou, pero aceptou. Agora dinlle que moi ben, que poña un fax, pero que terá que seguir pagando ata finais de ano. Danme ganas de pillar algo gordo para amolalos, dime. Supoño que esas condicións virían no contrato, díxenlle. Eu tamén o supoño, pero iso non quita que sexan manifestamente inxustas, contestoume. Tés razón, pero se che contara a de incongruencias que hai, respondinlle. Pois conta, retrucoume.
Qui va piano, va lontano
O primeiro síntoma de facerse maior é darse conta interiormente de que os pais tiñan razón en máis ocasións das que nos gustaría admitir publicamente. Por exemplo, naquilo de que era mellor pensar as cousas dúas veces antes de facelas. Nesta semana vin dous casos que demostraban a eficacia daquel consello contra o impulsividade xuvenil. Un, os nomeamentos do último consello da Xunta. O outro, o debate do estado da nación.
O BNG ante o ‘Que facer’?
A miña particular dixestión de todo o debate sobre a inmediata asemblea do BNG
De que vai Feijoo?
Para sabelo, hai que premer aquí
Que hai do meu?
A columna de El País, sobre o traspaso de poderes.
O espectador 9: O debate que non foi
Ou como botamos de menos un debate que, de celebrarse, podiamos ter botado de máis
O espectador 2: O día de San Valentín
A seguinte observación da campaña a cuberto, ou como os candidatos comezan a pretender ós electores
A precampaña promete (ou a advertencia de Lord Chesterfield)
O meu contributo quincenal a mellorar o discernimiento dos castelán-lectores, que imaxino que seguirá sendo un tempiño de tema electoral…
