Etiquetas
A vida a 11 metros
27 Venres Abr 2012
Publicado en El País
27 Venres Abr 2012
Publicado en El País
Etiquetas
03 Martes Mai 2011
Publicado en Si home si
Etiquetas
Non son especialmente futbolero, vexo ou non a media ducia de partidos do século que hai en cada tempada. Aínda que teña os meus colores, nin falo demasiado do asunto, e escribo menos, porque considero que o fútbol é un crenza coma outras, que se deben tolerar mentres se manteñan no ámbito da privacidade. Se alguén considera que non se debe comer carne uns días determinados do ano, ou que o matrimonio é unha decisión que podes tomar, pero non rectificar, ou que hai que levar o pelo sen cortar e recollido nun turbante, e actúa en consecuencia, pois moi ben, sempre que non intente facer seguir esas normas aos demais. Aí xa estamos falando doutra cousa. Por esa razón véxome na obriga de tocar o Real Madrid-Barça. Porque as súas consecuencias, do último partido, dos anteriores e dos que virán, van máis alá das alegrías ou as tristuras que teñan os seus respectivos adoradores (quero dicir seguidores), e están afectando ao conxunto da sociedade.
07 Sábado Nov 2009
Publicado en Si home si
Etiquetas
A medida esa de igualar a fiscalidade das futbolistas estranxeiros que ganan máis de 600.000 euros coa dos futbolistas españois que ganan máis de 600.000 euros, é criticable por todos os lados. Por exemplo, porque se toma agora, cando a crise sigue caendo como ballón en outono –é dicir, sen trazas de que escampe en breve-, e non se tomou antes. Porque non é para tanto, xa que soamente suporá que o Estado ingrese uns 100 millóns de euros anuais, e non afecta máis que a un cento de contribuíntes. Porque é o chocolate do loro que o PSOE lle dá aos grupos de esquerda, IU e BNG, para compensar outras medidas progresistas que debería tomar e non toma. Porque as medidas fiscais necesarias non son esa miudeza, senón as que equilibren a desproporción actual de que o 70% dos ingresos do IRPF poñémolo os asalariados, que pagamos ademais de media o triplo que os empresarios. Pódenselle facer as críticas que queiran a esa decisión, quitado unha: que non é xusta.
22 Luns Xun 2009
Publicado en Si home si
En contra da opinión maioritaria, a min pagar 94 millóns de euros por contratar a Cristiano Ronaldo non me parece mal. E non precisamente porque sexa madridista. Nin polas razóns do chiste dos de Bilbao que discuten os 20.000 millóns de pesetas que custou o Guggenhein e conclúen: “bueno, si mete goles…” De entrada, non comparto a validez desas comparacións de cantos hospitais se poderían construír, ou cantos vellos atender como se debería, coa cantidade de cartos que meteu o Real Madrid en comprar a Ronaldo III. Todos os domingos hai xente que gasta nunha entrada de fútbol un diñeiro que permitiría vivir un mes enteiro a unha familia de Burkina Faso, sen que se lle reproche nada. Tampouco vexo relación entre a situación de crise e o contrato deste Ronaldo, sucesor daquel outro Ronaldo calvo e do Ronaldinho dos dentes. Quen se queira indignar cos beneficios que sacan algúns no medio da miseria dos demais, ten unha chea de obxectivos a maiores deste. Eticamente, gastar 162 millóns en dous contratos –e o que veña- é unha desfachatez, pero o que a min me amola é o que ten de trato desigual.