Entre as argumentacións que escoitei no debate no Parlamento sobre os incendios, ou alomenos unha das poucas que me quedou, foi unha de Carlos Aymerich de que cando non hai planificación pública, haina privada e o resultado está a vista. Non houbo, ou alomenos non me quedou, reacción ningunha, política ou mediática, o que non deixa de ser sorprendente, porque calquera liberal que se prece, neo ou paleo, se tiraría á xugular denunciando o rancio estatalismo intervencionista dese argumento.  

     Quizais non houbo reacción porque, no que se refire á política forestal, que é ó que se refería en concreto o voceiro do BNG, é difícil non estar de acordo. Sería altamente improbable que calquera xestión alternativa á actual empeorase a situación. Ou tamén porque o outro desastre ambiental destes días, o vertido tóxico ó río Umia, parece demostrar a veracidade do aserto aymerichiano. Accidentes hainos e haberaos sempre, e as normativas evítanos nalgúns casos e no resto sirven para eximir de culpa ás autoridades, pero neste parece ser que a compañía química Benntag utilizaba a planta de Caldas de Reis para cometidos distintos ós que tiña autorizados, e que precisarían maiores medidas de seguridade das que había. E iso que é alemana e todo, imaxinen que non o fose, como esoutra ou esoutras da zona que decidiron que xa que o río está como está, non se van notar unhas escorras a maiores. En realidade non se sabe se estas cousas e estes casos pasan pola relaxación do control público das actividades privadas, ou máis ben porque é o sector privado o que decide as políticas públicas. Está o caso do forestal, no que as autoridades nin quitaban nin poñían normas, pero promovían o eucalipto. Ou o de Reganosa, onde a administración decidiu que o lugar idóneo para espetar unha planta de gas, por raro que lle parecese ós non sabidos, casualmente era onde xa tiña os terreos o promotor do asunto. Máis ou menos o mesmo método que usan as empresas acuícolas, ás que lle parece fatal que o goberno non se limite a poñer a metade dos cartos e pretendan decir onde se poden instalar e onde non. Por non falar do urbanismo, ese mundo aparte onde se pode facer simultaneamente a lei e a trampa. Ou eses outros casos, nunca demostrados, nos que o sector privado e o público coincide na mesma persoa.

      Unha situación, en resumo, que levaría a un inxenuo a propoñer que fosen as empresas e non os partidos as que se presentasen ás eleccións. Claro que tamén está o caso contrario: unha empresa privada que nun estudio técnico e imparcial encargado polo Concello de Vigo conclúe que o mellor sistema para sanear a ría sería anular as depuradoras actuais e facer un túnel para levar todas as augas residuais, fundamentalmente as da cidade olívica, ata Baiona aproveitando que é costa abaixo (alomenos no mapa). Como decía o século pasado (sen saber que coincidiría máis ou menos con Aymerich) Sir Colin Chapman, o fundador da compañía automovilística británica Lotus: "Fai a suspensión axustable e axustarana mal". 

(LA OPINIÓN xoves, 7 de setembro de 06)

Advertisements