Hai problemas que se sabe como naceron, por culpa de quen, que os alimentou e os fixo medrar de pequenos a enormes. Tamén a quen lle corresponde afrontalos, e mesmo en que acabarán. Incluso os problemas novos que producirán. Todo, menos como resolvelos. Un deses problemas é o realoxo de chabolistas. Os do Vao en Pontevedra e os de Penamoa na Coruña, de momento. E digo de momento porque xa está establecido o modelo a seguir (nunca peor dito o de modelo) e é ben fácil armar calquera cousa seguindo o modelo (de aí o triunfo de Ikea, se me permiten o chiste nun tema serio).

O que sei do Vao seino polos medios de comunicación, e non é que teña inconveniente en escribir de oídas, nin sería a primeira vez, pero co de Penamoa saquei eu os dentes nesta profesión. Penamoa (o poboado) naceu para facerlle sitio ó progreso. Uns xitanos que vivían nun lugar medio afastado coñecido polo pouco glamuroso topónimo d’A Cubela, pero que foi elixido para ser o novo centro comercial da Coruña. Aproveitando o primeiro temporal que tivo aviso previo e nome –“Hortensia”-, e que os cubelenses non tiñan título de propiedade ningún, foron aloxados para a súa seguridade nuns polideportivos. En canto parou o aire, ó tempo que as paleadoras facían sitio na Cubela para os centros comerciais, depositaron ós antigos residentes nuns pendellos precarios e sen servizo ningún nun monte completamente afastado. A única vantaxe do sitio era que, tan apartado como estaba, servía para desenvolver actividades como vender droga e receptar obxectos roubados, ilícitas e tan produtivas como difíciles de erradicar. Así que a cousa medrou sen producir grandes alarmas. Como o vertedeiro de Bens, non sei se lembran.

O malo é que o progreso non para quieto, e polo monte do cu do mundo ten que pasar unha desas infraestruturas públicas absolutamente vitais para solucionar problemas creados pola iniciativa privada como amorear casas onde non hai carreteras. Que facer cos asentados en Penamoa, teñan actividades lícitas ou ilícitas, todos ou a metade, vai ser un conflito. O de Novo Mesoiro xa está sendo outro. Distinto. Se lle facemos caso ás autoridades municipais (aínda que os residentes de Novo Mesoiro non teñen moita experiencia en que autoridades municipais lles fagan caso a eles), os novos veciños van ser os solicitantes de vivendas protexidas que resultaron agraciados nun sorteo. Payos, xitanos, coruñeses de toda la vida e emigrantes retornados, todos aqueles que presentaran a documentación pertinente. De ser así, os novos adxudicatarios teñen todo o dereito a aproveitar unha axuda oficial de vivenda, igual ou similar que a que tiveron algúns dos xa residentes. Calquera impedimento que se lles poña para acceder a ese piso é un delito. E cualificalos de delincuentes porque os apelidos revelan que pertencen a unha etnia determinada, sexa racismo ou non, aínda que o parece, é a mellor maneira de asegurar un ambiente pouco respirable. En Novo Mesoiro e en calquera sitio onde os xa asentados pretendan reservarse o dereito de admisión.

Se é así ou non, saberase en pouco tempo. O problema de verdade está e estará en Penamoa.

(La Opinión de A Coruña, 21/22 de marzo de 08)

Advertisements